شعر مرثیه - مجلس_ابن_زیاد_لعنة_الله_علیه

#مرثیه
#مجلس_ابن_زیاد_لعنة_الله_علیه

پاکان کجا و مجلسِ ناپاکزادهای
خوناشکها به چشم و به دل، خانوادهای
نحسِ زیاد، لرزه به قامت فتادهای
در پیش پای اشرف احمد نوادهای

دارالاماره کنگرههایش شکسته شد
شیرازههای کفر در اینجا گُسسته شد

عُلیا مخدّرات سراپای در عزا
بیحد شکسته حالِ مصیباتِ کربلا
مجروح و دلفگار، به قلبی پُر از خدا
خورشید در مقابلشان از تنش جدا

خنده ز کینه، زادۀ مرجانه میزند
آتش به قلبِ خستۀ پروانه میزند

مجلس برای نیشزدنها بپا شده
حسرتسرای کوفه پر از مارها شده
ابلیسزادهای به طَرَب در نوا شده
پیکار کفر و دین، در این ماجرا شده

زینب در این نبرد به طاغی عدم زنَد
تاریخِ «ما رَأَیتُ جَمیلا» رقم زنَد

دارالاماره دشتِ ستیزی هماره شد
دارالمصائبی به حقیقت دوباره شد
دلها ز خیزران همگی پُر شراره شد
طشتی ضریح سادۀ دارالزیاره شد

رگهای سربریده، به بازی گرفته شد
لبها به چوب کینه نوازی گرفته شد
(مجیدطاهری)

1403/2/18