مجمع ستايشگران حریم ولايت

به هوش ای دل که میقات است اینجا محل نفی و اثبات است اینجا از اینجا ساز وحدت می شود ساز از اینجا می شود پرواز آغاز از اینجا باید آهنگ سفر کرد یقین خویشتن را بارور کرد محل نیت پاک است اینجا مکان رشد اِدراک است اینجا اگر داری سرِ پیوند با دوست بر آر از دل خروشِ دوست یا دوست در این ره گرچه بی شیب و فراز است مکن وحشت؛ توکل چاره ساز است توکل بر خدای خویشتن کن ز جان، اِثبات حق و نفیِ من کن برآ از چاهِ شب چون مهرِ خاور ز مُمکن رو به سوی واجب آور چو غنچه جامه ی جان را قبا کن صدف را از گُهَر، دیگر جدا کن ...

شنیدم چون ز رحمت، بعد افلاکزمین را خلق کردی، ایزد پاکزمین مکه را اول بنا کردسپس از آن، بنای شهرها کردبه ذیقعده، به روز بیست و پنجمشدی دریای رحمت، در تلاطمز خاک مکه، چون خلق جهان شدز فخرش، کعبه، سر بر آسمان شدچو شد گسترده ز آن جا، خوان عامشاز آن گردید «دَحْوُ الاَرْض»، نامشغرض؛ چون مکه آمد، بر سرِ فخرگشودی از شرف، بر رخ، درِ فخرکه من اول زمینم، در زمانهخدا را، در دل من، هست خانهنه تنها، قبلهگاه خاکیانممَطاف و کعبۀ افلاکیانمهنوزش این سخن اندر دهان بودکه کردی کربلایش، راه مسدودکه هان! ای مکه! تا کی...

#مرثیه#مجلس_ابن_زیاد_لعنة_الله_علیهپاکان کجا و مجلسِ ناپاکزادهایخوناشکها به چشم و به دل، خانوادهاینحسِ زیاد، لرزه به قامت فتادهایدر پیش پای اشرف احمد نوادهایدارالاماره کنگرههایش شکسته شدشیرازههای کفر در اینجا گُسسته شدعُلیا مخدّرات سراپای در عزابیحد شکسته حالِ مصیباتِ کربلامجروح و دلفگار، به قلبی پُر از خداخورشید در مقابلشان از تنش جداخنده ز کینه، زادۀ مرجانه میزندآتش به قلبِ خستۀ پروانه میزندمجلس برای نیشزدنها بپا شدهحسرتسرای کوفه پر از مارها شدهابلیسزادهای به طَرَب در نوا شدهپیکار کفر و دین، د...

#ماه_صیام#ماه_رمضان#عطش#امیرالمؤمنین_علیه_السلام#امام_حسین_علیه_السلامحذر کنید ز شیطان که ماه، ماه خداستمه مبارک تسبیح و ماه ذکر و دعاستمه مقدس مهمان نوازی و اِطعاممه خجستۀ شب زنده داری است و صفاستمه قرائت قرآن، مه قِرابت دوستمه کرامت معبود، ماه لطف و عطاستبرای بنده در این ماه نزد حضرتِ حقنکوترین عمل از قول مصطفی تقواستمه مبارک عفوست و رحمت و برکتندا دهند ملائک گناهکار کجاست؟دمد تجلی حق در تمام مُلک وجودتو گویی آنکه ز هر سو جمال حق پیداستبگیر دامن لطف خدای در این ماهکه روز روز خدا و شبش شب احیاس...

#نقدمدح حضرت زهرا(سلام الله علیها)#مدحمدح تو زهمچو من کجا آیداین کار خداست از خدا آیداوصاف تو ای ملیکه هستیوحی است که باید از سما آیدتا حق سخن ادا کند جبریلبا کوثر و قدر و هل اتی آیدخیزد پی دست بوسی ات احمداز دور اگرت صدای پا آیداین نیست عجب اگر کنیزت راچون مریم از آسمان غذا آیدیا بهر طواف حجره ات کعبهبا زمزم و مروه و صفا آیدبر دست تو بوسه زد نبی کاین دستبر دست خدا گره گشا آیدمنّت نبرد زپادشاهان همهر کس که گدات را گدا آیدجائی که دوباره بر درت هر روزبر عرض سلام مصطفی آیدجا دارد اگر برای دربانیموس...

این شعر را یکی از پیرغلامان زنجانی پیشنهاد کرده است(با حذف یک بیت) :در کعبۀ دل، قبلۀ امید حسین استجان باختۀ مکتب توحید حسین استآن ماهِ فروزنده که در چرخ ولایتشد مشتریاش زهره و ناهید حسین استدر برج جوانمردی و ایثار و شهادتماه است ابوفاضل و خورشید حسین استکو دولت جبارِ یزیدِ دَنی، امادر خاطرهها زندۀ جاوید حسین استآن کس که شفقگونه می از ساغر توحیدبا شوق در آن بادیه نوشید حسین استآن کاو ز ازل رخت شهادت ز سرِ شوقبا قامت افراشته پوشید حسین است✍️محسن حافظی کاشانی + نوشته شده در  جمعه ۱۴۰۲/۰۹/...

هر چند نامِ نیک، فراوان شنیدهایمنامی، به باشکوهی زینب، ندیدهایمارث از دلِ شجاع تو بردهست، یا علی!نامش گره به نام تو خوردهست، یا علی!پیوندِ عقل روشن و بیداریِ دل استشاگردیِ تو کرده، که استادِ کامل استقانونِ عقل و عشقِ جهان را به هم زندوقتی عقیلةالعرب از عشق، دم زندزینب به بند، بندگی یار میکندگیراست زلفِ یار و گرفتار میکنداز چشمِ یار، قامت دلدار، دیدنی است نام حسین، از لب زینب، شنیدنی استآن شیرزن که زینت شیر خدا شودباید امیر قافلۀ کربلا شوداز خطبه، لرزه بر در و دیوار دیدهاید؟غرش، به سبک حیدر کرّار...

خاقانی، شاعر قرن ششم هجری قمری، ضمن شکایت از حبس و بند و مدح عظیم الروم عز الدوله قیصر ، از ستم و ظلم یهودی، نیز شکایت نموده و آرزوی زیارت بیت المقدس داشته است:فلک کژرو تر است از خط ترسامرا دارد مسلسل راهب آسا...پس از الحمد و الرحمن والکهفپس از یاسین و طاسین میم و طاهاپس از میقات حج و طوف کعبهجمار و سعی و لبیک و مصلیپس از چندین چله در عهد سی سالشوم پنجاهه گیرم آشکارامرا مشتی یهودی فعل، خصمندچو عیسی ترسم از طعن مفاجاچه فرمائی که از ظلم یهودیگریزم بر در دیر سکوبامگو این کفر و ایمان تازه گردانبگو ا...

غزّۀ مظلومدهر بپا خاست ، نشستن چراشاخه ی این نخل شکستن چراغزّه در آتش بدنش سوختهباغ و نهال و چمنش سوختهقصّه ای از آتش و خون گفته اندمادر و فرزند به خون خفته اندلشکر ابلیس شده یکّه تازنسل کُشی می کند ابلیس بازحسّ مرا داغ برانگیختهخون مسلمان به زمین ریختهکودک تنها شده ی بی پناهکُشته شد امّا به کدامین گناهاین دلِ مغموم چها دیده استغزّه ی مظلوم چها دیده استکفر مجسّم شده صهیون ببینسرخ شده شاخه ی زیتون ببینآه ببین نقشه ی خصمِ پلیدفاجعه در فاجعه آمد پدیدگرگِ پلید است که انسان کُشَدکفرِ یهود است مسلمان ...

این قصیده در بسیاری از سایتهای معتبر و معروف بطور ناقص آمده و اتفاقا در حالی که نوشتهاند در مدح پیامبر(ص)، ولی متأسفانه ابیاتی که در مدح آن حضرت است را نیاوردهاند، لذا از دیوان خاقانی به تصحیح دکتر سید ضیاء الدین سجادی، که بهترین مرجع اشعار خاقانی است این قصیدۀ ارزشمند کاملاً در اینجا نقل گردید:عشق بهین گوهریست، گوهر دل کان اودل عجمی صورتیست، عشق زبان دان اوخاصگی دست راست بر در وحدت دل استاینکه به دست چپ است داغگه ران اوتا نکنی زنگ خورد آینهٔ دل که عشقهست به بازار غیب آینه گردان اوعقل جگر تفتهای...

#رباعی#اربعین#مشایه#نجف_تاکربلا#شعرپیاده_رویدر هر قدمم ظهورتان می خواهمبر دیده ی خود عبورتان می خواهمبا تاول پا ، ضمیر من می جوشدای صاحب من سُرورتان می خواهممجیدطاهری۱۰شهریور۱۴۰۲ + نوشته شده در  دوشنبه ۱۴۰۲/۰۶/۱۳ساعت 11:34&nbsp توسط مجیدطاهری  |  بخوانید...

قرآن خوانده ای تا اَمّن یُجیبتا یَومٌ عَصیب تا صبحی قریبزیبایی فزا، زیبایی بهیجاعجازی منیع، دریایی عجیبدر مشّایه شد، سجعی در سریرتُحفه اربعین آورد از حبیبایمان را امید، انسان را نویدقرآن در حیات:"شابٌ لا یَشیب"با اینکه حبیب، صاحب مصحف استنشناسد کسی، بی واره، غریبعرشش کرببلا جانش پر گزندکشته از نفاق "جَرحٌ لا یَطیب"ثقلین از نبی، هر دو در فراز گر بینی در فراز یا بینی در نشیبمجیدطاهری14شهریور۱۴۰۲.................معانی دشوارها:یَومٌ عَصیب=روزی سختبهیج= باشکوهمنیع= استوار، بلند، رفیعسریر= تخت پادشاهی...

با ذکر حسین، بس که بی تاب شدیماز روضۀ تشنگی، همه آب شدیمصد شهر دلیم و اشکها می باریمیک رود شدیم و بحر «شهراب» شدیممجیدطاهری3مرداد1402 نکته:برای شهرآبی های استان مرکزی سروده شد. + نوشته شده در  سه شنبه ۱۴۰۲/۰۵/۰۳ساعت 18:55&nbsp توسط مجیدطاهری  |  بخوانید...

رفتیم و هر چه بود به عالم گذاشتیمدنیا و ماتمش همه با هم گذاشتیمقطع نظر ز حاصل ده روزۀ جهاناین منزل خراب مسلّم گذاشتیمچرخ زمانه چون نکند هفتهای وفادست از شمار این درم کم گذاشتیمگل رنگ ما نداشت گذشتیم از سرشمی بیتو خوش نبود هماندم گذاشتیمدر غم سفید کرده کشیدیم زیر خاکموی سیاه را که به ماتم گذاشتیمرفتیم چون «فغانی» ازین انجمن برونعیش جهان به مردم بیغم گذاشتیم(بابافغانی شیرازی) + نوشته شده در  یکشنبه ۱۴۰۲/۰۵/۰۱ساعت 20:20&nbsp توسط مجیدطاهری  |  ...

...

به اعتراض علیه کسانی که نسبت به کلام حق(قرآن کریم)، هتک حرمت نمودند....

اولینی آخرینی ملجئم تنها حسینآنکه ما را می برد تا آسمان بالا حسیناین حرم را نقش دلها کرده پر از عاشقیعاشقی تنها همین جا جای دارد با حسینخواب دیدم زائری اینجا 《الی اللهی》 شدمدوست دارد حضرتش، بنده بیاید تا حسینهرکه گم گشته ست و می خواهد که پیدایش کننداشک ریزد بر غمش از دل بگوید یا حسینکربلا آموخت ما را این تضرع، نور هاستنور می جویم در این ظلمت سرا مولا حسینفاطمه را یار باشید ای همه ندبه کنانزخم ها دارد به تن، لب تشنه در صحرا حسینشاعر:مجیدطاهریموضوعات مرتبط: امام حسین (علیه السلام) بخوانید...

مرتضی باید که بعد از مصطفی فرمان دهدتا بدین در علم دارووار او درمان دهدهرکه منبر جز علی را سازد او باشد چو آنکانکه مصحف را به دست کودک نادان دهدهرکه دین آور بود در حق به حق پرور شودهرکه دریا بر شود کشتی به کشتیبان دهدای که اندر دین علی را باز پس داری همیاین چنین رخصت بدست دیو پُردستان دهدمن نگویم مرتضی را تو نمیدانی امامکاین زیادت بر تو بستن علم را نقصان دهدمرتضی کز پیش بوبکر و عمر باشد به علمکی روا داری که فرمان از پس عثمان دهدیار اهلالبیت حق باش و بدان غره مشوگر به باطل یاری امروزت همی سلطان د...

ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداخته لعل تو سنگ سرزنش بر افتاب انداخته مه با خیال روی تو، گمگشته اندر کوی تو شب با جمال موی تو، مشکین حجاب انداخته ای عاقلان را بارها بر لب زده مسمارها وی خستگان را خارها در جای خواب انداخته ای کرده غارت منزلم آتش زده آب و گلم زلف تو در حلق دلم مشکین طناب انداخته زان نرگس جادو نسب جان مرا بگرفته تب خواب مرا هم نیم شب بسته به آب انداخته دل بر خسی بگماشتی کز خاک ره برداشتی خاکی دلم بگذاشتی در خون ناب انداخته چون چنگ خود نوحهکنان مانند دف بر رخ زنان وز نای حلق ...

از قضا روزی مرا شد سوی قبرستان گذاردیدم اندر خوابِ حسرت، خفتگانِ بیشمارگلشنی اما ز تاراج فنا اندر خزانگلسِتانی خوش ولی پژمرده اندر نوبهارهر طرف زیبا رُخی شمشاد قد عناب لبرو به خاک افتاده از تیغ اجل بیبرگ و بارتازه دامادان شبستانِ عدَم را کرده فرشدر گزار نوعروسان باز چشم انتظارنوعروسان گشته هم آغوش با داماد مرگخال بر اعضا ز مور و چنبر گیسو ز ماریک طرف مستان جام نخوت و جهل و غرورسر برآورده به زیر خاک از خواب خُمارکاتب قدرت به الواح جبینِ یک به یکسر «کُلّ مَن علیها فان» نموده آشکاراندر آن گلزار ناک...